محصولات پیشنهادی
گیاه زردان زردینه حشیشه الخنازیر باباآدم بعنوان یک علف هرز و آسیب رسان در مزارع رشد میکند. این گیاه که به آن توق نیز اتلاق میشود، درمزارع توتون، چغندرقند، پنبه، ذرت، گندم، جو، نیشکر، باغهای میوه، سبزی وصیفی واراضی بایررشد میکند.
اگر دام این گیاه را بخورد، ماده هیدروکینون در بدن دام تولید میشود که باعث نفری و تورم کبد در دام میشود.
علت اینکه به این گیاه علاوه بر زردان یا زردان خاردار، حشیشه الخنازیر میگویند همین خاصیت این گیاه است. حشیش یعنی گیاه و با اینکه معنی خنازیر در عربی، به جمع خوک اتلاق میشود. یعنی خوکها.
ولی در پزشکی کهن به تورم غدد لنفاوی گردن ناشی از سل خنازیر گفته میشد.
مشخصات گیاه زردان زردینه حشیشه الخنازیر باباآدم
زردینه گیاهی تکپایه است و گلها در سرهای تکجنسی جداگانه قرار دارند: سرهای نر (استامینات) در بالای سرهای ماده (مادگی) در گلآذین قرار دارند.
در گیاه زردان سرهای ماده متشکل از دو گل مادگی هستند که توسط یک غلاف خاردار احاطه شدهاند. پس از میوهدهی، این دو گل به دو آکن قهوهای تا سیاه تبدیل میشوند و کاملاً توسط غلاف پوشیده میشوند که به یک خار تبدیل میشود.
خار، که شناور است، به راحتی در آب برای گیاهانی که در امتداد آبراهها رشد میکنند، پراکنده میشود.
با این حال، خار، با برآمدگیهای قلابدار خود، آشکارا با گیر افتادن در موهای پستانداران، برای پراکندگی سازگار شده است. پس از پراکنده شدن و رسوب روی زمین، معمولاً یکی از دانهها جوانه میزند و گیاه زردان از خار رشد میکنند.
خواص درمانی
این گیاه ممکن است دارای برخی خواص دارویی باشد و در طب سنتی ایران و همچنین در جنوب آسیا و طب سنتی چین از دیرباز مورد استفاده بود.
با این حال، در حالی که ممکن است مقادیر کمی از قسمتهایی از گیاهان بالغ مصرف شود، دانهها و نهالها نباید در مقادیر زیاد مصرف شوند. زیرا حاوی غلظتهای قابل توجهی از ماده شیمیایی بسیار سمی کربوکسی تراکتیلوزید هستند.
گیاه زردان بالغ حداقل چهار سم دیگر نیز دارد. و مصرف خوراکی مقدار زیاد آن، باعث مرگ انسان و دامها میشود.
پس گیاه زردان در ردیف گیاه سمی قرار دارد. از مصرف خودسرانه آن در هر حالت و کل بخش های گیاه اجتناب کنید. و تنها در صورت صلاحدید و تحت نظر پزشک و در دوز بسیار پایین و مشخص استفاده نمایید.
موارد مصرف گیاه زردان در مناطق دیگر جهان
در طب سنتی چینی، میوه این گیاه برای درمان سرماخوردگی و روماتیسم تجویز میشود و از کاربردهای موضعی آن برای رفع بیماریهای پوستی نظیر اسکروفولا (سل غدد لنفاوی گردن)، گال و خارش استفاده میگردد.
همچنین، این دارو از دیرباز به دلیل خواص مقوی، ضد اسکروفولا، ضد روماتیسم، ضد مالاریا و ادرارآور مورد توجه بوده است. متون طب گیاهی مدرن چین، آن را به عنوان عاملی تعریقآور، مسکن، آرامبخش، ضد تشنج و همچنین محرک ترشحات بدن تجویز میکنند
علاوه بر این، از آن برای درمان رینیت آلرژیک، فلج یا بیحسی عضلانی و خیز (ادم)، و همچنین روماتیسم، آرتروز، تبهای ناشی از مالاریا و کهیرهای آلرژیک با خارش شدید استفاده میشود.
ضمادی که از خیساندن دانههای گیاه زردان تهیه میشود، برای درمان بثورات قرمز رنگ صورت کاربرد دارد.
از دانهها و برگهای این گیاه برای درمان جذام و از کل گیاه برای رفع روماتیسم استفاده میشود؛ عصاره حاصل از فشردن بخشهای گوشتی گیاه به صورت قطره در گوش چکانده میشود تا ناراحتی آن تسکین یابد.
همچنین از گیاه زردان زردینه حشیشه الخنازیر باباآدم برای کاهش خارش، نفخ معده و درد عضلانی بهره میبرند. ریشهها، برگها و سرشاخههای گلدار آن دارای خواص قابض و بندآورنده خون (هموستاتیک) محسوب میشوند.
خمیری که از برگها و سرشاخههای گلدار تهیه میشود، به صورت موضعی (مانند ضماد) برای درمان گال، خارش پوست، آبلهمرغان و گزشهای آزاردهنده حشرات به کار میرود.
دمجوش گیاه زردان برای شستشوی زخمهای باز استفاده میشود؛ علاوه بر این، مصرف آن برای تسکین سرماخوردگی، سردرد، گوشدرد و وزوز گوش مفید است.
مصرف در طب آیوردای هندوستان
در هند، از عصاره برگ این گیاه به عنوان مادهای قابض و نرمکننده استفاده میشود، در حالی که عصاره ریشه آن برای درمان زخمها، آسیبها، تورمها و آبسهها به کار میرود. میوه گیاه زردان برای درمان مالاریا، اختلالات چشمی، وزوز گوش و زخمهای بینی تجویز میشود.
در شبهجزیره مالایا، این گیاه به عنوان گیاهی سمی محسوب میشود که بهطور خاص بر قلب اثر میگذارد؛ از این رو، در آن منطقه به صورت خوراکی مصرف نمیشود.
بلکه پس از زایمان به عنوان محلول شستشوی ضدعفونیکنندگی به صورت موضعی مورد استفاده قرار میگیرد.
همینطور در هند، گیاه زردان به عنوان مادهای تعریقآور، آرامبخش، مسکن و محرک ترشح بزاق، و همچنین درمانی برای مالاریای مزمن کاربرد دارد.
ریشه آن طعمی تلخ دارد و به عنوان یک داروی مقوی، در درمان بیماری اسکروفولا (سل غدد لنفاوی گردن) و سرطان مؤثر است. میوه آن خاصیت خنککنندگی دارد و برای درمان بیماری آبله تجویز میشود.
احتیاط در مصرف
- زردان از خانواده گیاه باباآدم میباشد که دارای تنوع بسیار میباشد.
- مصرف خوراکی گیاه زردان فقط با دستور و نظارت مستقیم پزشک مجاز میباشد.
- برخی داروهایی با استفاده از نام این گیاه تبلیغ میکنند که هیچ ارتباطی با این گیاه دارویی ندارند. و صرفا جهت جذابیت و منافع مالی به گیاه زردان مرتبط شده اند.
جدیدترین مقالات
