مشخصات کالا

توضیحات

بلیله چیست

بلیله جزو گیاهان دارویی محسوب می‌شود که اشارات فراوانی

در طب سنتی و کتب کهن به آن شده است.

و اگر با سه ماده دارویی دیگر همراه شود.

ترکیبی شگفت انگیز درمانی را پیدا می‌کند که غیرقابل توصیف است.

مشخصات

بلیله میوه درختی است از خانواده‌ی Combretaceae، جنس Terminalia،

بزرگ و برگ‌های آن عریض‌تر از برگ انبه و میوه‌ی آن کمی دراز،

تخم مرغی، سر آن باریک و پوست آن زرد غباری و نازک‌تر از پوست هلیله است.

این درخت در اغلب جنگل‌های مرطوب هند می روید.

این گیاه در طب سنتی .به نام های، بلیلج، باهرا نامیده می‌شود.

و دارای طبیعتی سرد و خشک است.

ترکیبات بلیله

در ترکیبات شیمیایی این میوه موادی همچون:

سه جزء گلوکوزیدی

گلوکوز

آلاجیک اسید

گالیک اسید

حدود ۱۷ درصد تانن

موجود است و اگر هر روز کمی از آن را بدون هسته بکوبید و بخورید،

تونیک، تب بروکمی مخدر است،

سرفه را تسکین میدهد، برای معالجه‌ی اسهال، استسقا،

سردرد و جذام مفید، مقوی معده و اشتهاآور است .

و به رفع سوء هاضمه کمک می‌کند، مسهل سودا و صفرا هم هست.

اگر نارس آن را بخورید، مسهل و اگر رسیده‌ی آن خورده شود قابض است.

اگر تا مدتی هر روز دوگرم از آن را بدون هسته بکوبید .

و با شکر و آب گرم مخلوط کرده و بخورید، برای تقویت چشم،

افزایش دید چشم و قطع رطوبت‌های جاری از دهان مفید است.

خواص بلیله

تقریباً هم مزاج آمله و مغزش شیرین و تقریبا، چون فندق است.

مزاج این گیاه سرد و خشک است.

این گیاه، هم زداینده و نرم کننده است و هم قابض است.

اندام‌های غذایی این گیاه، معده را دباغی و جمع می‌کند، سستی و رطوبت

معده ا از بین می‌برد، هیچ دارویی در دباغی معده

به بلیله نمی‌رسد و فواید بسیار دارد.

اندام‌های دفعی این گیاه؛ شاید شکم را بند آورد.

بعضی گویند تنها ملین است و بس.

بلیله برای روده مستقیم و مقعد بسیار سودمند است.

طرز تهیه داروی سنتی با بلیله

سه گیاه هلیله، بلیله، آمله از یک خانواده و در خاصیت نیز به یکدیگر نزدیک هستند.

املج معرب آمله، هلیلج معرب هلیله و بلیلج معرب بلیله فارسى است .

و تعریف این دارو‌ها به موجب ترجمه صیدنه چنین است:

جرم بلیلج هموار و سرهاى او تیز، رنگ آن خاک‏فام و در میان دسته آن مغزى باشد.

شبیه مغز بادام یا مغز فندق و مغز او شیرین باشد.

و آنچه سرهاى او تیز است هلیله کابلى است،

اما بلیله به گردى مایل است و رنگ آن به زردى زند .

و تشنج ‏آور چنان که هلیله و آن در خاصیت به آمله نزدیک است.

بلیله در کتب قدیمی

در کتاب اغراض صفحه ۶۱۴ گوید: بلیله سرد است به درجه اول معده را دباغى(پاکسازی معده) مى‏کند؛

و در مخزن الادویه گوید: هندى آن بهیره است،

ثمر درختى است مایل به استداره و سر آن اندک باریک و بزرگتر از عفص

و پوست آن زرد و اغبر و نازکتر از پوست هلیله و مستعمل پوست آن است .

و درخت آن عظیم و برگ آن پهن‏تر از برگ انبه.

طرز تهیه اطریفل شاهتره

پوست هلیله زرد ۵۰ گرم- بلیله ۵۰ گرم- آمله ۵۰ گرم-

شاهترج (شاهتره) ۴۰ گرم-سناى مکى ۲۸ گرم- گل سرخ ۲۰ گرم-

انیسون ۱۴ گرم- مصطکى ۱۴ گرم- عسل دو برابر وزن همه داروها.

دستور مصرف اطریفل شاهتره

داروهای گیاهی را بکوبید و طبق دستور مطبوخ، در کمى آب بپزید سپس با روغن بادام چرب کرده.

و با عسل مخلوط نمائید و روزانه حدود ۲۵ گرم به تناسب مزاج میل نمائید.

درصورتی‏که بیمار داراى مزاج مرطوب است ۲۰ گرم تربد به دارو اضافه نمائید.

البته میتوانید بجای آب از عرق شاهتره استفاده نمایید و گیاه شاهتره را حذف نمایید.

چرا که خاصیت عرق شاهتره بیشتر است.

نسخه اطریفل شاهتره در برطرف کردن ضعف و کم‏سویى چشم که با اخلاط معده .

در ارتباط است بسیار موثر است و صاحبان سوء مزاج های صفراوی از آن سود بسیار خواهند برد.

ضمنا مسهل خفیفى نیز به شمار مى‏آید.

مزاج اطریفل شاهتره در درجه دوم، گرم و در آخر درجه سوم خشک است.

تاثیرات مثبت اطریفل شاهتره تا ۲ سال در بدن باقى می ‏ماند.